“Het is immers op het ogenblik een ideeënoorlog. De strijd is niet meer om rassen en volken, de strijd is om de geest. Begrijp dit goed!”

Ook Elias van Hees nam de zin over in zijn boekbespreking op  de website Artikel7.nu.
De zin lijkt op Pim Fortuyn’s oproep tot een Koude Oorlog tegen de Islam. Maar het meest bijzondere van de zin is de afkomst. Op 11 februari 1951 sprak Maria deze aan een zieneres in Amsterdam, volgens het boekje “De Boodschappen van de Vrouwe van alle Volkeren”.
Hoe zit dat met Maria? Ik geloof dat Jezus voor alle mensen is gekomen, maar vooral mensen uit oosterse culturen kunnen Hem moeilijk leren kennen. God wil dat toch voor elkaar krijgen. Ik denk dat God daartoe aan Maria, de moeder van Jezus, een grote rol heeft gegeven.
In de katholieke leer heet ze ook de Onbevlekte Ontvangenis. Dat betekent dat ze zonder erfzonde geboren is. Maria is populair bij veel katholieken en oosters-orthodoxen, maar ook bij mohammedanen, hindoes, boeddhisten en zelfs agnosten. Zij ervaren naar Maria niet zo’n hoge drempel omdat zij niet God zelf is.
Maar veel protestanten zijn fel tegen de verering van Maria; zij vinden het een vorm van christelijke afgodendienst: Alleen eer aan God. Ik begrijp hun bezwaren, vind die zelfs heel goed beredeneerd maar het is eigenlijk slechts theorie naar mijn mening.

Voor mij telt praktijk zwaarder dan theorie. Mijn vader en ik zelf hebben enkele malen iets bijzonders meegemaakt dat de rol van Maria lijkt te bevestigen. Geen visioenen of zo, maar wel zeer vreemde dingen die op één of andere manier toch passen in onze materiële wereld.

Twaalf jaar geleden was ik met mijn gezin een dag in Efese, Turkije. Daar bezocht ik een huisje op een berghelling waar Maria de laatste jaren van haar leven zou hebben gewoond. Net als in Lourdes was er een waterbron. Er kwamen veel pelgrims. Ik zag ook mohammedanen die eerbiedig door het huisje liepen.

In 20 eeuwen zou Maria op veel plaatsen zijn verschenen of christenen hebben bijgestaan. Dat werkt vandaag nog veel sterker door dan velen beseffen. Een paar voorbeelden:

• Verschillende mensen in Delft zouden in de middeleeuwen Maria hebben gezien. Delft werd een bedevaartplaats en bouwde de Nieuwe Kerk. Daar liggen nu de overledenen van onze Koninklijke Familie begraven.
• In 1531 zou een indiaanse jongen in Guadeloupe, Mexico, Maria hebben gezien. Er kwam een afbeelding van met Maria staande op een zwarte maansikkel, waarin sommige de slangengod zien van de Azteken. Binnen zeven jaar na de verschijning van de ‘Vrouw die de stenen slang verplettert’ vroegen acht miljoen indianen om het doopsel. Dat maakte een einde aan een vreselijke cultus, waarin elk jaar tienduizenden mensen wreed geofferd werden aan de slangengod.
• In 1571 beheersten de mohammedanen de Middellandse Zee. De paus wilde de islamitische vijand die heel Europa bedreigde, stoppen en terugdrijven. De Venetianen waren eigenlijk voor een vredesverdrag met de Turkse sultan, maar de paus wist ze over te halen. Samen met andere Italiaanse vorstendommen vormden ze een vloot van rond 300 schepen. Op 7 oktober werd er ter ere van Maria op het Sint-Pietersplein te Rome een rozenkransprocessie gehouden om haar hulp in te roepen bij het tegenhouden van de Ottomaanse invasie. Op dezelfde dag trof de christelijke vloot de even grote Turkse vloot bij Lepanto, Griekenland. Plotseling draaide de wind, sterk ten gunste van de christenen. Mede daardoor werden de Turken zwaar in de pan gehakt. Voor het eerst sinds lange tijd bleek dat het mohammedanisme te overwinnen was. Als gevolg van deze overwinning is oktober in de katholieke kerk de rozenkransmaand geworden.
• Ruim een eeuw na de slag bij Lepanto riep de Poolse koning Jan Sobieski Maria’s hulp in. Op 11 en 12 september 1683 versloeg zijn leger de Turken, en ontzette de belegerde stad Wenen. Sindsdien viert de katholieke kerk rond 12 september het feest van de Heilige Naam van Maria.
• In de 19e eeuw verscheen Maria vooral veel in Frankrijk. In de Rue du Bac in Parijs zag een zieneres Maria met sterren rond haar hoofd. Een eeuw later vormde dat de inspiratie voor de vlag van de Europese Unie.
• In 1917 verscheen Maria aan 3 herderskinderen in Fatima in Portugal. De plaats was genoemd naar een vrouw die in de 15de eeuw van het mohammedanisme tot het christendom was bekeerd, en indirect naar de dochter van Mohammed. Op 13 oktober van dat jaar zagen 60.000 mensen daar de zon tollen en op zich afkomen. Nog in 2005 overleed de laatste van die drie zieners; haar begrafenis was een dag van nationale rouw in Portugal. Ik las dat ook veel mohammedanen op bedevaart gaan naar Fatima.
• In Zeitoun, een wijk van Caïro, zou Maria de vorige eeuw verschenen, zichtbaar voor veel mensen. Ook mohammedanen in Egypte zijn daar nu nog enthousiast over. Terwijl ik aan dit artikel werkte las ik op Twitter dat Salafisten een Koptische kerk bij Caïro in brand hadden gestoken, en zes mensen kwamen om. Vlak na middernacht kwam deze tweet voorbij van ene Mona Mahfouz:

Breaking News: I just passed by Al Zeitoun church and strangely it is not on fire and no Coptics are being eradicated. #weird

Amsterdam

Maar het meest bijzonder vind ik de verschijningen van Maria in Amsterdam. Van 1945 tot 1959 heeft een vrouw, Ida Peerdeman, daar Maria waargenomen; daarvoor en daarna had de zieneres ook andere bijzondere ervaringen. De zieneres maakte verslagen van wat zij zag, voelde en hoorde. Die zijn gebundeld in een boekje. Er zitten passages tussen die ik moeilijk vind en niet begrijp. Er zijn ook passages die op onze tijd lijken te slaan. Ik geef daaruit enkele uitspraken van Maria weer:

• Strijd zal er komen over geheel Europa en daarbuiten. Het is een zware geestelijke strijd. Europa moet oppassen; waarschuw de volkeren van Europa. (…) Kijk goed en luister, het Oosten tegen het Westen. Pas op, Europa!
• Ook Nederland begint op de helling te komen.
• Er zullen perioden komen van schijnbare rust. Doch dat duurt niet lang. De oosterse volkeren zijn wakker geroepen door een soort mensdom dat niet in de Zoon gelooft.
• De mensen zullen zoeken hier en daar. Denk om de valse profeten. Zoek en vraag alleen om de ware, Heilige Geest. Het is immers op het ogenblik een ideeënoorlog. De strijd is niet meer om rassen en volken, de strijd is om de geest. Begrijp dit goed! (…) Verder wil Ik zeggen tegen alle oosterse en Aziatische volken, of zij de Zoon kennen of niet:Wij zorgen voor hen.
• Zeg dat in deze moderne tijd, in deze moderne wereld, die zo vlug en snel in het materiële weet te handelen, ook in het geestelijke snel, vlug en modern gehandeld moet worden (…) Rome denkt nog steeds dat het sterk staat, maar het weet niet hoe het ondermijnd wordt. Weet gij wel hoe vlug gehandeld moet worden? Weet gij wel dat theologie moet wijken voor de zaak van mijn Zoon? (…) Rome moet zijn taak kennen in deze tijd. Weet Rome wel welke vijand loert en als een slang tussen de wereld kruipt? En dan spreek ik niet alleen over het communisme; er komen nog andere profeten, valse profeten.
• Theologie moet wijken voor de zaken van mijn Zoon. Daarmee wil Ik zeggen: theologen, de Zoon zoekt immer het kleine en eenvoudige voor zijn zaak. Gelooft gij aan dat kleine eenvoudige, zoals gij ook anderen voorhoudt? Eenvoudig geloven. Wij hebben geen tijd om lang te wachten. Deze tijd is onze tijd.
• Ik heb gezegd: deze tijd is onze tijd. Daarmee bedoel Ik het volgende. De wereld is in verwording en vervlakking, weet niet welke kant heen. Daarom zendt de Vader mij om Voorspreekster te zijn dat de Heilige Geest zal komen. Immers, de wereld wordt niet gered met geweld, de wereld zal gered worden door de Geest. Immers, het is niets anders dan ideeën die de wereld regeren. Welaan dan, Kerk van Rome, ken uw taak. Breng uw ideeën, breng Christus weer opnieuw.

Op aanwijzingen van de zieneres heeft een Duitse schilder Maria afgebeeld als jonge Joodse vrouw, staande op de wereldbol, voor een kruis en met de palmen van de handen ontwapenend naar voren. Onderaan veel schapen. Maria had ook een gebed doorgegeven aan de zieneres:

Heer Jezus Christus, Zoon van de Vader, zend nu Uw Geest over de aarde. Laat de Heilige Geest wonen in de harten van alle volkeren, opdat zij bewaard mogen blijven voor verwording, rampen en oorlog. Moge de Vrouwe van alle Volkeren die eens Maria was, onze Voorspreekster zijn. Amen

Over de hele wereld zijn miljoenen bidplaatjes verspreid met deze beeltenis en gebed, in vele talen. Maar de woorden “die eens Maria was” zijn erg problematisch. Wikipedia schrijft:

Vanaf het begin heeft deze bijzin vragen opgeroepen, echter Ida Peerdeman zei dat de Vrouwe van alle Volkeren er op aangedrongen had dat dit zo moest blijven staan. Het zou betekenen dat Maria voor het eerst in haar “geschiedenis” niet alleen de katholieken, maar alle mensen aanspreekt, inclusief degenen die haar verworpen hebben evenals degenen die haar nog niet kennen. Velen begrijpen dit stukje uit het gebed niet en hebben hier veel moeite mee en zeggen “Maria blijft toch Maria”?

Mede hierdoor had de kerk grote moeite om de verschijningen te erkennen. Dat kwam ook door uitspraken als “Theologie moet wijken voor de zaken van mijn Zoon”. In 2002 erkende bisschop Punt van Haarlem de verschijningen toch. Maar in 2005 ‘lekt’ een vermanende brief van het Vaticaan uit, waarna men de vier ‘verdachte’ woorden vervangt door: “de heilige maagd Maria”. Ik vind dat erg jammer. Overigens staat in het Onze Vader ook zo’n raar zinnetje: “En leid ons niet in bekoring”…

In Nederland zijn de Amsterdamse verschijningen niet erg bekend. Het schilderij hangt in een kapel bij de RAI, naast het oude huis van de Duisenbergs. Elke zondag zijn er redelijk goed bezochte missen.

Mohammedanen zijn hier relatief enthousiast. Een Nederlandse bekeerling heeft als enige de zieneres geïnterviewd. Dit interview komt later uit op een DVD: Maria in de Koran. Die bevat ook verfilmde Koranverzen over Maria, en beelden van het huisje van Maria in Efese. De voorzitter van de Turkse vereniging Türkevi gaf de DVD op 2 maart 2006 aan premier Balkenende.
Twee dagen later was Balkenende op verkiezingscampagne in Amsterdam, en daar kreeg hij weer zo’n DVD, van schrijver Robert Lemm. De CDA lijsttrekker voor de gemeenteraad, Michael Veling zette zich sterk in voor een groot standbeeld van Maria bij het Centraal Station.

Buiten Nederland is er meer belangstelling. Er zijn in Duitsland elk jaar grote gebedsdagen. Vooral op de Filipijnen is de Lady of All Nations populair. Drie Filipino’s organiseerden in 1999 een soort processie over de East River langs Manhattan. Ze wilden dat doen op het feest van Maria’s naamdag, die in dat jaar op 8 september viel. Kardinaal O’Connor gaf toestemming, maar liet het naar de 11de verplaatsen…

Deze tekst publiceerde ik afgelopen moederdag, de tweede zondag van mei, de Mariamaand, op de website Artikel7.nu. Die was op haar beurt voor het grootste deel overgenomen uit mijn bijdrage aan heb boek Bezorgde Vaders.

Then we stayed a few days in the Namibian coastal town Swakopmund. There I found an opportunity to talk to a nun at the terrain of the Unserer Lieben Frau vom Rosenkranz/Our Lady of the Rosary church.

I told her about the apparitions, and gave her one pack of images and an information magazine. She promised to hand it this the priest, but she also told the catholic community there was quite small.
Afterwards, when I left the terrain, I was a bit in doubt on this first hand out. Then I looked up at the street, and my eyes caught a shop with the name Stella Maris. That is also a title of Mary, and this coincidence gave me a positive feeling.

About a week later we were in Cape Town. I looked up the catholic churches on the Internet. I found the cathedral, not far from our hotel. The Anglican cathedral was also relatively close by. The next day we got up very late, and after breakfast (almost noon) we started to walk in the direction of the cathedral. It was a nice walk, passing a park, but the cathedral was a bit harder to find than expected. We ended up at the Anglican cathedral; then I decided to try to deliver some images there.
First we entered a cellar with an interesing exhibition on the peaceful anti-apartheid protests that started from the cathedral in September 1989.

Thereafter I went to the cathedral’s main entrance. There I was struck by an orb with a cross in front of the door, as seen on this picture:

It looks just like the orb and the cross on the images that I wanted to deliver there.
Inside I spoke with a lady of the cathedral. She was interested in apparitions of Mary. I told her about the Lady of All Nations. In particular I told that my mother had attended a mass in Amsterdam somewhere around 1955; then suddenly the seeer had moved from one end of the church to the other end, without anybody noticing.
I left 2 stacks of images with her, plus 1 information magazine.

Then I still had 3 information magazines and a lot of images left. I only knew 1 more church to visit, and we would return home in one day. So I was still a bit worried. We searched for the catholic cathedral, and shortly after 1PM we found it.

There was a short mass ongoing. We sat down, and after the mass I went to the priest, Fr Noel Rucastle.
I explained my mission, and told again about my mother’s experience. The priest was quite enthousiastic. He said that he would like to incorporate the material on the Lady in on 15 August, the Assumption of Mary, which is the patronal feast of South Africa. He also asked for 3 information magazines, since there are 3 catholic parishes in Cape Town. That releaved me very much, for I had exactly the right number of magazines with me, and I did not have to find and visit more churches.

I interpreted this coincidence as the third small miracle, or indication, that I had done the right thing handing out the images. Anyway the nuns of Amsterdam had been very right in predicting that the distribution would go well.

In het artikel Handig Sinterklaaslootjes toewijzen presenteerde ik een eenvoudige oplossing voor het bekende lootjes trekken, waarbij niemand zichzelf mag loten, en niemand de uitslag van de loting mag kennen.

Het gaat hier om een wiskundig probleem dat voor het eerst geformuleerd is door Alexander Rinnooy Kan.
Ik heb hem in 2007 of 2008 mijn oplossing voorgelegd. Hij liep niet over van enthousiasme, en dat was ook wel te verwachten. Mijn oplossing levert een permutatie (=verwisseling) op door als het ware een n-hoek één hoek te verdraaien. Er kunnen dus geen kleinere kringen zijn waarin men onderling elkaar heeft geloot.

Neem bijvoorbeeld bij n=4: mijn methode kan de volgende 6 permutaties opleveren:
2341 (dwz 1 loot 2; 2 loot 3, 3 loot 4 en 4 loot 1)
2413
3142
3431
4312
4123

De volgende 3 permutaties zijn wel toegestaan, maar met mijn methode niet mogelijk:
2143
3412
4321

En deze 15 permutaties zijn helemaal niet toegestaan, omdat steeds minstens 1 persoon zichzelf zou loten:
1234
1243
1324
1342
1423
1432
2134
2314
2431
3124
3214
3241
4132
4213
4231

Het totaal aantal permutaties hierboven is 24, en dat klopt (1*2*3*4=24).

Alexander Rinnooy Kan wilde eigenlijk een methode zien die niet alleen de bovenste 6 uitkomsten kan genereren, maar ook de 3 die eronder staan. Althans, dat voor het geval n=4. Voor andere n wil hij alle permutaties kunnen genereren voorzover die niemand zichzelf laat loten.

Er bestaat een supereenvoudige methode die aan Alexander’s wens tegemoet komt. Het is alleen meer werk, maar voor een wiskundige is dat soms niet belangrijk; in eerste instantie is de vraag of er zo’n methode bestaat.

De methode als volgt:

Iedere permutatie correspondeert een stapeltje enveloppen met namen erop en met briefjes erin waar ook de namen zijn geschreven. Maak voor iedere permutatie die je wil toestaan zo’n stapeltje enveloppen. Stop nu elk stapeltje in een grotere envelop. Stapel deze grotere enveloppen op elkaar, schud ze, en trek dan 1 van de grote enveloppen eruit. De inhoud van die envelop is een loting die je niet kent, en met precies de permutaties die je toestaat.

Je kan zelfs bepaalde permutaties afkeuren (bijvoorbeeld omdat een echtpaar elkaar niet zou mogen trekken); voor zo’n permutatie maak je geen stapeltje. Daartegenover kan je zelfs permutaties toestaan waarin sommigen zichzelf zouden loten, wanneer je dat zou willen. Of je kan sommige permutaties een grotere relatieve kans geven door die meerdere malen in de grotere enveloppes mee te laten loten. Je kan zo zelfs tot op elke willekeurige nauwkeurigheid een kansverdeling tussen de permutaties afdwingen. Dit hoort niet bij de oorspronkelijke probleemstelling, maar de methode geldt voor een grotere klasse van problemen.

Zo, en nu vragen wat Alexander Rinnooy Kan ervan vindt.

Niewe Kerk Delft

De ‘Kroniek van de Nieuwe Kerk te Delft’ (‘Chronycke van Ste Ursulaas-Kerk binnen de stad Delft’) berust in de British Library te Londen, additional manuscripts nr 25.050 Dit handschrift is uitgegeven door Dr. D.P. Oosterbaan, archivaris te Delft. ‘Kroniek van de Nieuwe Kerk te Delft, inleiding en aantekeningen’, gepubliceerd in: ‘Haarlemse Bijdragen. Bouwstoffen voor de geschiedenis van het Bisdom Haarlem’, laatste jaargang, deel 65 (1958) p. 2-336.

Godsdienstig leven

Het godsdienstig leven had in Delft rond 1380 weinig te betekenen. Al wat men had waren de drie altaren in de Oude Kerk.

In de herfst van 1381 begint men de bouw van een voorlopige, houten, nieuwe kerk. Hieraan ging het volgende vooraf: Rond 1350 leefde in Delft een heilige zwerver/bedelaar, die hoewel hij niet tot een orde behoorde, broeder genoemd werd, broeder Symon. Op 1 febr. 1351 zag men hem aan de noordzijde van het marktveld zitten in het stroo voor de deur van Claes Avemans. Met uit gestrekte armen zag hij op naar de hemel. Andries de pelsmaker, die daar ook woonde, gaf zijn jonge knaap, Jan Col, 15 à 16 jaar oud, eten om het aan broeder Symon te geven. De broeder wees hem echter naar de hemel, naar het oosteinde van het marktveld en zei: “0 mijn uitverkoren lieve vriend, ziet gij de hemel niet open en daarin een gouden kerk, waarin Maria de maagd en moeder van God haar verblijf heeft?” Jan viel op zijn knieën en zag alles, wat broeder Symon hem beduidde. (Dit was op 1 februari 1351, dinsdag na de vierde zondag na driekoningen). De oude broeder Symon overleed spoedig na het visioen in 1351.

Totdat de kerk gesticht werd zag Jan elk jaar een licht en schittering van de hemel neerdalen, als het licht van een kaars, op de plaats waar nu de kerk ter ere van Onze Lieve Vrouw gebouwd is. Dit herhaalde zich elk jaar op dezelfde tijd. (Maria is de patrones van de Sinte Ursulakerk. Omstreeks 1404 werd Sinte Ursula naast Maria patrones van de Nieuwe Kerk, omdat zij in Keulen begraven ligt naast Sint Hyppolytus, de patroon van de Oude Kerk – naast Maria – en van de stad.).

Volgens de Latijnse kroniek verscheen dit licht tot aan de stichting van de Nieuwe Kerk, volgens de Nederlandse kroniek tot aan de inwijding op 25.3.1382. De houten kerk werd gezet in de herfst van 1381. Dus kan het laatste lichtvisioen van Jan Col hebben plaats gehad op 29 januari 1381 of op 28 januari 1382. Ook twee Bagijnen in Delft hadden visioenen over de nieuwe kerk, n.l. Geertruid van Oosten (Overleden 6 januari 1385, uit Voorburg afkomstig?), gestigmatiseerd waarschijnlijk in 1340 (of 1348?) en Catharina van Coudenhoven, weduwe er. jonkvrouw. In de loop der 30 jaren drongen deze visoenen door tot de burgers .van Delft zodat burgemeesters en raad van de stad Delft een commissie instelden voor het verzamelen van gelden tot oprichting van een houten kerk op de aangegeven plaats aan het eind van het marktveld. Zij verwonderden zich over de mildheid, waarmede deze gelden door de mensen verstrekt werden. Jonkvrouw Katherijn vertelde hen, dat volgens haar visioen God die plaats voor een kerk had uitverkoren om daarin Zijn heilig lijden en dat van zijn lieve Moeder te doen eren. (In een oorkonde van 13 maart 1381 machtigde Albrecht van Beieren het gerecht van Delft godshuismeesters te kiezen voor de nieuwe kerk). De uitverkoren plaats was in Delft altijd een versmade en verworpene geweest, omdat de misdadigers er berecht werden, verbrand en onthoofd.

Het beeld der Nood Gods (“Nootgoods”)

Toen ze het godshuis begonnen op te richten (volgens een andere plaats was men niet in de herfst, maar in de zomer van 1381 begonnen met de bouw van de houten kerk), en met een dak te bedekken gebeurde er iets opzienbarends in Delft. Een meester in de beeldende kunsten verbleef in de stad op doorreis naar Antwerpen of Brugge, waar hij zijn handwerkbeelden op de jaarmarkt wilde verkopen. Hij had ook een beeld bij zich van O.L.Vrouw in de nood, zittende onder het kruis met haar goddelijk Kind op haar schoot. Dus een Piëta. De kunstmeester bezocht in Delft een goede vriend van hem, die hem verzocht een nacht over te blijven. Hij liet de beelden uit zijn schip naar dit huis aan de Voldersgraft overbrengen. Dit hoorden de lui, die de zorg hadden voor het in elkaar timmeren van de nieuw kerk. Zij zochten de kunstmeester op en vroegen de Piëta te mogen kopen. Deze vroeg echter te veel geld, zodat men onverrichterzake heen ging. Toen de meester de volgende dag zijn reis wilde voortzetten, kon hij het beeld echter niet verplaatsen, hoeveel moeite hij ook deed. Toen liet hij de heren van de nieuwe kerk nogmaals bij zich komen en kwam verkoop overeen tegen een redelijke prijs. Toen men het meenam om het in de nieuwe kerk een plaats te geven, was het zeer licht te dragen.

Tekenen en wonderen

Van stond af aan geschiedden er nu grote tekenen en wonderen.

1. Reeds in 1381 verschijnt Maria, om iemand uit te nodigen ter bedevaart te komen naar haar beeld in Delft, en wel aan een zekere Gerryt Dammaszoon, die op een avontuurlijke reis in Engeland, waar de boerenopstand was uitgebroken, ter dood veroordeeld was. Gerryt viel op zijn knieën voor de rechter en vroeg hem een Onze Vader lang tijd voor een gebed. Dit werd hem toegestaan. Hij bad om de bijstand van Maria in zijn onschuldige dood. Terstond meende hij de stem te horen van Maria; “Wildi varen tot Delf in mijnen nyeuwen goedshuys in Hollant ende versoken mij, ghi sult ontgaen.” Gerryt stemde hierin toe.
   Men nam hem op en blinddoekte hem, maar op dat moment kwam er een oude, eerbiedwaardige man, die tot de rechter sprak: “Heer meyer, wat wildi maken? Dese man is heel onsculdich; ondersoect die sake beter, eer ghi hem dodet.” Terstond verdween de oude man weer uit de ogen van de rechter, die niet wist vanwaar hij gekomen was en waar hij was gebleven. Gerryt werd nu vrijgesproken. Het was in de winter (tegen het einde) van 1381, toen het beeld van de Nood Gods in de kerk was gekomen. Gerryt haastte zich ter bedevaart naar Delft. Hij was afkomstig uit Sinte Geertruydenberge.
2. In 1382, na de wijding van het godshuis, werd een blindgeboren kind van Pieter Gijsbrechtszoon genezen. Groot opzien baarde het, toen op vrijdag 27 mei 1384 Claes Bonifaeszoon verdronken was in de Vest. Wel twee uren heeft hij daar in het water gelegen. Toen men het lijk uit het water genomen had, gingen de mannen ermee naar het beeld van de Nood Gods in de nieuwe kerk. Daar is het leven weergekeerd in het ontzielde lichaam. Zondags daarop hield men een ‘scoen processi.’

In diezelfde jaren geschiedden er vele wonderen bij O.L.Vr. van ‘s Hertogenbosch. Er werden de volgende aantallen opgetekend:

1383: 287
1384: 83
1385: 37
1386: 24
1387: 18

Van Delft staan over de periode 1381-1516 88 mirakelen genoteerd met bijvermelding, dat er nog meer zijn gebeurd. Twee malen vinden we erbij vermeld, dat O.L.Vr. van ‘s Hertogenbosch niet geholpen had:

• In 1384 had Kathrijn Pietermans een kind dat zeer ‘gescoort’ was (een zware breuk had). Kathrijn toog ter beevaart naar den Bosch, doch het hielp niet. Nog vele andere dingen baatten niet en toen bad Kathrijn: “0 moeder der ontfermherticheit, die allen bedroefden menschen vertroost, helpt my doch nu uut deser noot”. Ende hair quam een inspreken in, aldus: “En hoordi nyet, dat onse lieve Vrou die Nood Gods te Delf groot versoec heeft ende dat si soe menigen menschen, die in druck ende liden sijn, door hoir te verseken aldair van allen liden ende verdriet verlost.”
  Zij deed toen vele beloften o.a. dat ze de jongen tot de priesterlijke staat zou helpen. En toen ze de beloften in de kelk was nagekomen, genas het kind.
• Op zondag 14 mei 1385 werd door O.L.Vr. der Nood Gods in de kerk het ongeveer negen maanden oude kind van Dirk Willemszoon ende Baerte genezen van blindheid. Omstreeks negen maanden later werd dit kind geheel lam in een beentje. Baerte trok nu met haar kind naar de Zoete Moeder in den Bosch, doch zonder resultaat. Toen gingen ze terug naar Delft en offerden daar een zilveren kruis. De Nood Gods gaf genezing. Er zijn in Delft vele kinderen, die in de stad of omgeving verdronken, ten leven opgewekt. 0ok een kind, dat verdronken was in het Brabantse Diest en dat men genas na belofte van bedevaart naar Delft (mei 1430).

Maria zelf geeft in een droom of visioen ook meermalen de gedachten in, dat men zich zal wenden tot de Nood Gods in Delft, zoals bijvoorbeeld in 1420, bij een man die ziek was in Gouda, en in 1396 een meisje in Abbenbroek, Katrijn Dircxdochter, die door de duivel gekweld werd. O.L.Vr. zei haar op een nacht, dat zij haar toevlucht moest nemen tot de Nood Gods. Haar ouders deden met het meisje de bedevaart en na de genezing, beloofde zij deze jaarlijks te herhalen. Twee à drie jaren later werd de bedevaart verzuimd en het meisje viel weder ten prooi aan de kwellingen van de duivel. Maria verscheen en zei: “Duet noch dijn bedevairt, alstu gewoen sijt ende gelooft hepste, du sulste verlost worden van den viant.”

Op 14 oktober 1456 werd een 18-jarig meisje van stomheid genezen. Deze stomheid had ze overgehouden van een ziekte. Zij woonde in Delft aan de Burchwal in den Nyeupoort. Ongeveer om 1 uur in de namiddag kwam ze bij de kerk, doch vond de kapel gesloten. Toen viel zij op de knieën en riep Maria vóór de kapel aan in haar hart en haar tong kwam weer los.

Reeds in 1383 kon men in Delft beginnen aan de bouw van de stenen kerk naast de houten. In 1396 werd begonnen met de bouw van de toren, die precies 100 jaren later klaar kwam. Toen deze toren nog een nooddak had in 1441, geraakte ze in brand op Hemelvaartsdag, 25 mei. Tijdens de middagpreek werd de overkapping door de bliksem getroffen. Er waren veel mensen in de kerk, omdat een Augustijn, doctor in de godgeleerdheid, op de kansel stond. Men bad tot de Nood Gods het bedehuis te willen sparen. Mannen klommen op het dak van de toren en trokken in korte tijd het houtwerk en de rieten kap neer, zonder letsel door de brand lopende en zich zichtbaar door hogere krachten gesterkt voelende. Niemand had lichamelijk letsel, ofschoon kleren en gordels door het vuur waren aangetast. Andere mannen vulden een turfschip met water en brachten het op de schouders van weinigen door een klein steegje bij de toren. Naast dit schip uit de Ouden Langendijc brachten anderen een schip uit de Voldersgraft. Het ging allemaal zo wonderlijk makkelijk, dat de brand spoedig geblust was zonder grote schade aan te richten. De schepen vol water, door 10 of 11 mannen aangedragen, konden leeg nog door geen 20 à 25 man vervoerd worden. Het was zo wonderlijk, dat men besloot tot een jaarlijkse processie met de Nood Gods op Hemelvaartsdag.

Het visioen aan Jan Col, dat zich jaarlijks herhaalde, vond steeds plaats op dinsdag na Sint Paulus’ bekering, dus variërende van 25 januari tot 1 februari. In 1381 was dit op 29 januari. Wanneer de laatste verschijning nog in 1382 zou hebben plaats gevonden, dan was dit geweest op 28 januari. Daarom werd het derde altaar in de houten kerk aan de zuidzijde toegewijd aan Sint Paulus.

Het hoofdaltaar was gewijd aan God en O. L. Vrouw, het altaar aan de noordzijde aan de Verlosser en Zijn bedrukte Moeder (Noot Goods).

Hoewel de kerk werd gewijd op 25 maart 1382, vierde men de plechtige kerkwijding (dit is door de bisschop?) op de zondag na 4 juli (overbrenging van Sint Martinus).

De stenen kerk

De stenen kerk werd gebouwd oostelijk van de houten kerk. De eerste steen werd gelegd op 11 augustus 1383. In 1389 werd het hoogaltaar op het koor gebracht. In de noordzijde van het kruiswerk kwam het beeld van de Nood Gods met een kapel. Sint Paulus behield zijn altaar op de oude plaats en op de plaats waar de Nood Gods gestaan had kwam Sint Pieter aan een altaar. In de noordwesthoek van de Nood Godskapel kwam een kostbaar crucifix uit Brabant, daar in een crypte gelegd als in een graf om het lijden van Christus te vereren. Ook daarbij zouden wonderen zijn geschied. Een kruis van rond groen hout werd in de plaats hiervan rondgedragen met de Nood Gods processies.

De gunsten, geschonken door paus Urbanus VI, waren slechts 10 jaren van kracht. Paus Bonifacius IX gaf vele gunsten in zijn bul van 20 mei 1390. De grootste en belangrijkste omgangen waren die van de zondag voor Maria Lichtmis ‘Dies Apparitionis ecclesiae’ en die van Hemelvaartsdag, vanwege het torenmirakel in 1441.

Na de reformatie

Het beeld van de Nood Gods is verloren gegaan bij de beeldenstorm, vermoedelijk in april 1573, of anderss in 1566. Ook het beeld van de oude kerk, Maria van Jesse, dat eveneens miraculeus was, moet verloren zijn gegaan, doch de verering van Maria van Jesse vindt thans plaats in de Sint Josefkerk der Franciscanen (thans Maria van Jessekerk).

In de Nieuwe Kerk ligt thans Willem de Zwijger begraven: “Resurectionem expectat”, staat er op zijn graf. Sindsdien is de kerk de begraafplaats geworden der Oranjes. .Deze kerk is in de destijds kleine stad Delft gebouwd kunnen worden dankzij de mirakelen en dankzij de vele aflaten, verleend door pausen en bisschoppen.

Er waren vele strubbelingen met de Oude Kerk. Door de Protestanten werden de mirakelen lang verwaarloosd of geringschat en bespot.

Ontleend aan een artikel van Dr. L. van Delft, Noordwijk a.z. 10 mei 1959
Opnieuw gepubliceerd op janw.web-log.nl, 13 december 2006

Je begint met enveloppen en kaartjes, met daarop de namen van de deelnemers. Na een aantal stappen zit in elke envelop een kaartje. Je weet niet welke envelop welk kaartje bevat, maar wel dat geen enkele envelop een kaartje met dezelfde naam heeft.

De methode hiervoor noem ik M1; deze staat verderop beschreven. Het is misschien leuk om zelf eerst een oplossing te bedenken.

Het zou kunnen dat er extra eisen zijn aan de verdeling van de kaartjes. Bijvoorbeeld er is een getrouwd stel, zeg A en B. Dan wil je niet dat A een surprise moet maken voor B, en omgekeerd. De eerste methode M1 kan eenvoudig worden aangepast om aan deze extra eis te voldoen. Dat lukt ook als er meerdere stellen zijn, waarvan de partners elkaar niet moeten trekken. Zo krijg je methoden M2 en M3.

Op Internet is een aantal sites waar je ook de lootjes kan laten verdelen; de deelnemers krijgen dan een email. Sommige sites bieden de mogelijkheid om allerlei trekkingen uit te sluiten. Dat is bijvoorbeeld handig als je wil dat niemand dezelfde persoon trekt die hij vorig jaar ook had. Maar ook dit soort eisen zijn mogelijk in een methode met enveloppen en kaartjes, dus zonder computer en email. Deze methode M4 is wel wat gecompliceerder dan de vorige.

Ik vond een beschrijving van het probleem in de eenvoudigste vorm in het tijdschrift Pythagoras.

… wat gebeurt er als iemand zichzelf trekt? Dan moet de trekking opnieuw. De kans dat zoiets gebeurt is vrij groot Dit overkwam de familie Lootsma vorig jaar. Tot drie keer toe moest er opnieuw getrokken worden. Op het laatst werden er lootjes herkend aan de manier waarop ze gevouwen waren. Zoiets wil je eigenlijk voorkomen.

Zou er geen oplossing te bedenken zijn voor dit probleem? Is het mogelijk om de trekking zo te organiseren dat niemand zichzelf trekt? Deze vraag stelde Alexander Rinnooy Kan, lid van de Raad van Bestuur van de ING-Bank, zich. Menig ledig kwartiertje besteedde hij aan deze puzzel. Toen hij vorig jaar in Eclaire, een tijdschrift voor economen, een artikel van Fransje Akveld over het trekken van lootjes zag staan, legde hij de schrijfster per brief het volgende probleem voor.

Kun je een manier bedenken om het lootjes trekken zo te organiseren dat niemand zichzelf trekt? Een correcte oplossing moet aan de volgende drie eisen voldoen:

• Hulp van buitenstaanders is niet toegestaan.
• Geen van de deelnemers mag aan het eind van de trekking informatie verkregen hebben over de uitslag.
• De trekking moet voldoende snel zijn. Steeds opnieuw trekken is daarom niet toegestaan, want dat kan in principe eindeloos duren.

Jan Brinkhuis heeft twee verschillende oplossingen van dit probleem bedacht. Zijn oplossingen kun je hieronder vinden. Bij oplossingen van dit soort problemen kun je je altijd afvragen of ze de best mogelijke oplossingen zijn. Wie heeft een beter idee?

De oplossingen van Jan Brinkhuis zijn vrij ingewikkeld, en daarom in de praktijk niet handig. De methodes die ik geef zijn wel eenvoudig toe te passen. 

Oplossingen

M1: Niemand mag zichzelf toegewezen krijgen 

• Doe alle kaartjes in de enveloppen waarop dezelfde naam staat; zorg ervoor dat de naam op de kaart aan dezelfde kant zit als de naam op de envelop.
• Leg de enveloppen op een stapel, met de namen naar beneden
• Schud de enveloppen zonder de namen te zien
• Er is nu een stapel enveloppen in willekeurige volgorde, met de namen naar benenden
• Schuif nu alle kaartjes 1 envelop door, zonder de namen te zien:
  - haal het kaartje uit de bovenste envelop, en leg dit apart
  - werk nu de enveloppen stuk voor stuk naar beneden af:
      stop er steeds het kaartje in dat je uit de volgende envelop haalt
  - stop het apart gelegde kaartje in de onderste envelop

• Schud de enveloppen zonder de namen te zien

M2: Nu mogen ook de twee partners van een stel elkaar niet toegewezen krijgen

• Doe alle kaartjes in de enveloppen waarop dezelfde naam staat; zorg ervoor dat de naam op de kaart aan dezelfde kant zit als de naam op de envelop.
• Houd de enveloppen apart voor het getrouwde stel met partners A en B
• Leg de overige enveloppen op een stapel, met de namen naar beneden
• Schud deze enveloppen zonder de namen te zien
• Verdeel deze enveloppen in 2 stapeltjes van (bijna) gelijke grootte
• Leg de envelop van A met de naam naar beneden op het eerste stapeltje, en die van B op het tweede
• Voor beide stapels: schuif alle kaartjes 1 envelop door
• Leg de stapels op elkaar zodat er 1 stapel overblijft
• Schud de enveloppen zonder de namen te zien

M3: Er zijn meer stellen waarvan de partners elkaar niet toegewezen mogen krijgen

• Doe alle kaartjes in de enveloppen waarop dezelfde naam staat; zorg ervoor dat de naam op de kaart aan dezelfde kant zit als de naam op de envelop.
• Houd de enveloppen voor alle getrouwde stellen paarsgewijs apart, in stapeltjes van 2 met de namen naar beneden
• Voor elk van die stapeltjes: schud het stapeltje zolang dat je niet meer weet welke naam op de bovenste kaart ligt
• Leg nu alle bovenste kaarten van de stapeltjes op een nieuwe stapel A, en de onderste op een nieuwe stapel B
• Leg de overige enveloppen op een stapel, met de namen naar beneden
• Schud deze enveloppen zonder de namen te zien
• Verdeel deze enveloppen zo gelijk mogelijk over stapels A en B, zonder de namen te zien
• Schud stapels A en B
• Voor beide stapels: schuif alle kaartjes 1 envelop door
• Leg de stapels op elkaar zodat er 1 stapel overblijft
• Schud de enveloppen zonder de namen te zien

M4: Er zijn willekeurige toewijzingen uitgesloten

Hiervoor zijn 2 verdelers nodig.

• De eerste verdeler schrijft de regels van verboden toewijzingen: Bijvoorbeeld A mag niet A, B of C toegewezen krijgen etc
• Dan schudt hij de enveloppen, en vervolgens de kaartjes
• Vervolgens schrijft hij de regels nogmaals op, op een nieuw vel papier, maar door de namen door volgnummers te vervangen:
• stel dat envelop A op de zevende plaats van boven ligt, en kaartjes A, B, C op de derde, achtste en bovenste plaats, dan zou hij in plaats van  ”A mag niet A, B of C krijgen” opschrijven: ” 7 mag niet 3, 8 of 1 krijgen”
• Dan geeft hij het papier en de twee stapels (enveloppen en kaartjes) met de namen naar beneden, aan de tweede verdeler.
• Die bekijkt de regels op het papier, en schrijft een toegelaten verdeling op, in termen van de volgnummers: 1 krijgt 4 etc
• Vervolgens doet hij de kaartjes overeenkomstig in de enveloppen, zonder de namen te bekijken
• Tenslotte schudt hij de enveloppen zonder de namen te zien

Tot slot

Na afloop weet niemand wie wie getrokken heeft. Maar je kan beargumenteren dat er niet is voldaan aan de tweede eis die Rinnooy Kan stelde: Geen van de deelnemers mag aan het eind van de trekking informatie verkregen hebben over de uitslag. Stel namelijk dat methode M1 wordt gebruikt. De verdeler heeft dan toch wat informatie over de uitslag. De trekking is namelijk eigenlijk 1 grote lus, van het type: A krijgt B; B krijgt C; … Z krijgt A. Kleinere lussen zoals A krijgt B en B krijgt A zijn niet mogelijk. Dit is extra informatie, maar niet genoeg om ook maar 1 toewijzing te weten.

Methode M1 sluit op deze manier vrij veel toewijzingen uit.

De kleinste lussen zijn van het type “A krijgt A”. In het Pythagoras artikel staat dat het aandeel van de denkbare trekkingen geen lus van dat type bevat, ongeveer gelijk is aan 1/e. Hier is e het getal van Euler, ongeveer 2,7183. 1/e is ongeveer 37%. Dat percentage de denkbare trekkingen blijft over, als we alleen de kleinste lussen uitsluiten.

Methode M1 laat veel minder over van de denkbare trekkingen. Stel er zijn n deelnemers. Dan is het aantal mogelijke volgorden van enveloppen na het schudden gelijk aan 1*2*…*(n-1)*n = n! (“n faculteit”). Dit is ook het aantal denkbare trekkingen. Iedere mogelijke volgorde van de enveloppen maakt weer een andere lus, maar steeds zijn groepen van n lussen toch weer gelijk: zo’n lus bestaat uit n punten, als je die een aantal punten roteert heb je effectief dezelfde toewijzing, bijvoorbeeld B krijgt C; … Z krijgt A; A krijgt B. Het aantal effectief verschillende lussen is daarom n maal zo klein: 1*2*…*(n-1) = (n-1)!.

In plaats van 37% blijft nog maar 1/n van de denkbare toewijzingen over met methode M1. 

Methode M1 was in 2007 gepost op een puzzelsite.

I have made a qualitative study on how a part of the earthquakes can be prevented using simple means. The proposed solutions have been selected by their technical feasibility and imaginary power, and not meant their environmental, economical and political feasibility.

Causes of earthquakes

Earthquakes release the elastic strains that have accumulated over time. They have the following causes (source):

1. movement of the continental crustal plates
2. magma movement in volcanoes
3. build-up of large masses of water behind dams
4. injection or extraction of fluids into the Earth’s crust
5. removal of natural gas from subsurface deposits
6. detonation of explosives

Of these, the first item causes the main earth quakes, so we focus on this. To stop these large quakes we simply have to stop the the movement of the continental crustal plats. So why are these moving? About a billion years ago, when the earth was still young, the earth rotated much faster than now, so a day took only 10 hours. This also caused the earth shape to be flattened at the poles and wide at the equator. Since then the rotation slowed down all the time due to friction within the tides, and the gravitational effects caused by tidal deformations of the earth’s body. (Other causes are galactic space dust, solar wind, space weather, geomagnetic storms, etc. see here; we leave these out of consideration). The slower rotation calls for a more sphere like shape of the earth. This slow continual change of the Earth’s interior has set up tremendous dynamic pressures and stress within the Earth’s crust as it endeavours to conform to the ever changing mantle upon which it floats. It is the imbalance between the angular momentum and gravity that cause the dynamic movements of the continental crustal plates as the crusts shifts and crunches to fit into the ever diminishing area of the mantle (see here). Lately an opposite effect has been observed: since 1997 the earth seems to become more oblate (flattened at the poles) (source) but this does not seem to be of major importance. So a way to prevent earthquakes is to speed up the earth’s rotation a little, and to stop the slow down process. We have to tweak the earth rotation speed.

Tweaking the earth rotation

There are several ways to tweak the earth rotation speed. An equatorial pipeline Build a pipeline around the equator, and have a fluid streaming in it. This would hardly be technically feasible, the more because the pipeline must be huge and the fluid speed must be very high. Jet engines to outer space Build one or more jet engines blowing matter out of the earth atmosphere. Technically this does not seem to be feasible. Matter closer to earth axis Bring matter from the earth surface closer to the rotation axis. This is technically well possible e.g. by flattening mountains, or moving material more to the most nearby earth pole Decreasing tidal friction Decrease the tidal friction so that the slowing down of the earth rotation will become less as well. To do so, we need to obstruct the tides on the seas. Tides originate in the southern oceans, the only place on Earth where a circumventing wave resulting from the tidal force of the Moon can travel with no restrictions from land barriers (source 1, source 2, source 3 in Dutch). The tidal wave sends part of its energy to the north when it reaches the Pacific, the Indian Ocean or the Atlantic Ocean.

The solution: stopping the tidal waves

We can obstruct the tides by blocking the sea passage around the South Pole. The best place to do that is in the see between Antarctica and South America. If we use material from the Andes Mountains to do that, we also bring matter closer to the earth axis, so there would be both an immediate effect and a long term effect of preventing earth quakes. It should be investigated whether this immediate effect would be so large that for the first thousands or millions of years, effective blocking of the sea would be unnecessary. But at least in the long run, blocking will become necessary. Further research could stipulate the amount of material needed to be dropped in the sea; the required destruction of part of the Andes mountains, the cost of the operation in terms of energy, human effort and money, the effect on the environment, and the quantitative effect on the movements on the continental crustal plates and earth quakes. To stop the tidal waves, the sea blockade does not need to be 100% complete: if the water is a few tens of meters deep, no tidal wave can pass effectively, and ship traffic would still be possible. Of course there are economic, environmental and political aspects that would make this solution undesirable, but those are not within the scope of this study.

Acknowledgement

Johan Gorter suggested bringing matter closer to the earth axis as a way to increase the earth rotation speed. Some fragments in the texts have been copied from the referenced sources.

Ze is altijd een moeder voor mij

Ze is altijd vol zorg, soms een beetje te veel
Zegt: “kijk uit voor de kou, en pas op voor je keel”
Nee, ik heb het juist warm, en dan denk ik er bij
Het ergert me wel, maar z’is altijd een moeder voor mij

Ze rijdt nog heel graag, ze wil zelf aan het stuur
Maar rijdt ze met mij mee, dan roept ze vol vuur:
“Je gaat veel te hard”, terwijl ik echt langzaam rijd
Het ergert me wel, maar z’is altijd een moeder voor mij

Refrein:
Ohhh…, en ze slaat zich erdoor
Ondanks elk ongemak, gaat zij altijd er voor
Ohhh…, ze heeft oneindig veel kracht
Ze vecht dag en nacht, maar is vrolijk en lacht

Ze zingt niet zo best, maar ze houdt van muziek
Ze tekent en schildert, en volgt politiek
Ze sleepte drie sleetjes vol met kind’ren erop
Ik weet het nog goed, ze bereikte als moeder de top
Ze sleepte drie sleetjes vol met kind’ren erop
Ik weet het nog goed, ze bereikte als moeder de top

Refrein

Ze houdt van antiek, maar gaat mee met de tijd
Ze draait nog LP’s, maar ze surft wereldwijd,
Ze leest soms een boek en checkt dag’lijks haar mail
‘k Verbaas me soms wel,
want wàt kan mijn zuster, mijn oma, mijn moeder toch veel
Straks met de WebCam, dan blijft ze in beeld
‘k Verbaas me soms wel, want wàt kan mijn moeder toch veel

My posts on religion will often have to do with the so called Lady of All Nations. In 1945 a woman named Ida Peerdeman claimed to have appearances of Mary, the mother of Christ, in Amsterdam. On November 16, 1950, the appearance told that she was the Lady of All Nations. In the next year, she gave a prayer with the phrase: “…the Lady of All Nations, who once was Mary”. Although the bisshop of the diocese has acknowledged the Amsterdam apparations, this phrase is still highly disputed. The Lady herself explained: “‘Who once was Mary’ means: many people have known Mary as Mary. Now, however, in this new era which is about to begin, I wish to be the Lady of All Nations. Everyone understands this.”

In about 1955, my mother attended a mass in the Thomas van Aquino church in Amsterdam. She did not know Ida Peerdeman at the time, but she witnessed that Ida’s location was suddenly changed from the back of the church to the front. This raised her interest. A girl-friend introduced her to a cousin, who was interested in appearances of Mary. To be short: they met; married not long after; and got two daughters and a son. My father dedicated his working carreer to an unpaid philosophical study abouts God’s plan, partly based on supernatural phenomena such as apparations of Mary. He corresponded and published his results on a small scale. Sometimes that coincided with strange happenings.

I find it peculiar that my birth date was exactly 10 years after Mary called herself the Lady of All Nations. This does not prove anything, but I believe I owe my life to the Lady of All Nations. I have also experienced myself a few strange things related to her, most of which I find too private to write about.